Op zaterdag 3 juli trokken zestien jonge enthousiastelingen van Young hearts Belgium naar het kempische dorpje Kasterlee. Naar Kasterlee, hoor ik u allen denken wat valt daar te beleven? Wel in Kasterlee bevindt zich het plezantste land van België en omstreken, Bobbejaanland! Voor mij begon het avontuur op zaterdag ochtend om 7 uur. Door de drukke examen maanden die aan deze trip vooraf gingen was ik de brief met alle praktische info al lang kwijtgespeeld. Ik verkeerde dan ook in de volle overtuiging dat we met zen alle om 9 uur ‘s ochtends op de parking van Bobbejaanland verwacht werden. Voor alle zekerheid sms’te ik nog even naar Pierre die volgens mij om 7 uur al onderweg moest zijn om op tijd van Kortrijk in Kasterlee te raken. Niets bleek minder waar. Meneer Celens lag nog rustig te knorren in zijn bedje, hij wist me echter wel te vertellen dat we pas om 11u30 in Bobbejaanland werden verwacht. Een donderslag bij heldere hemel, ik was als het waren drie uur te vroeg opgestaan en dit op een zaterdag morgen!

11u30, op de parking van Bobbejaanland maak ik voor het eerste kennis met mijn 16 metgezellen; een aangename ontmoeting! We ontvingen allemaal een toegangsticket en begaven ons naar de ingang van het park. Nadat we alle rugzakken hadden opgeborgen in onze eigen VIP opbergbox voor groepen besloten we ons met zen alle te wagen aan de eerste attractie van de dag, de “wild water slide”. De eerste drie bootjes hadden hun rit er al zo goed als opzitten toe wij in het laatje bootje de eerste helling werden opgetrokken, vol spanning zaten we te wachten tot we de top bereikten. Net op het moment dat we er bijna waren viel de attractie echter stil … eerst werd er nog geopperd dat Pierre of Joris uit hun bootje waren gesukkeld en dat we daardoor even stilstonden, maar het lachen verging ons al snel de luidsprekers van het park aankondigden dat er een “technisch” probleem was met de wild water slide. Daar zaten we dan, zeker 5 meter hoog op een attractie die stilstand. Gelukkig duurden het niet lang alvorens het personeel van de attractie ons kwam bevrijden uit onze hachelijke positie. Terwijl alle anderen nat waren van de splash, waren wij nat van het angstzweet. Maar goed niet getreurd de dag was nog jong en op naar de volgende attractie!

Ook de volgende attractie is een wildwaterbaan, de Indiana River. Tot ieders opluchting brengt ieder van ons deze attractie wel tot een goed einde. Nu ja een goed einde het is te zeggen … sommige onder ons zijn toch goed nat geworden ook al trachten ze nog tevergeefs bescherming te zoeken achter hun rugzakken. Na het 4-D spektakel was het tijd voor de lunch. Iedereen haalde zijn boterhammetjes of sandwiches boven en onder de zacht tikkende regen werd er naar harte lusten gesmuld en gesmikkeld. De regen bleek gelukkig van korte duur en tegen dat iedereen zijn eten verorberd had scheen de zon als was ze nooit weggeweest.

Het verdere verloop van de namiddag valt kort en krachtig samen te vatten met volgende woorden: “’T was plezant”! We trotseerden de Banana Bettle, die enkelen onder ons nog natter maakten dan ze voordien al waren, we beleefden een helse rit op de revolution en een ware avonturentocht in de El Rio. Er vond een kop staart aanrijding plaats op de Horse Pedalo waarbij twee licht gewonden vielen, deze gebeurtenis werd echter snel met de mantel der liefden bedekt zoals het brave jongeren beaamt.

Helaas vliegt de tijd wanneer men zich amuseert en zo kwam er ook stilaan een einde aan deze mooie dag. Maar net zoals in een goede telenovelle behielden ook wij het beste tot het laatste. Terwijl de meeste onder de dag afsloten met een mooie Bootvaart, begaven drie dapperlingen zich naar “De Typhoon”! “Eén woord: supercool. Snelheidsfreaks worden eerst loodrecht omhoog getakeld en suizen dan kaarsrecht naar beneden, gevolgd door een looping, een dubbele schroef en een reeks razendsnelle bochten. Krijsen maar!”[1] Voor een keer moet ik toegeven dat deze omschrijving op de website van Bobbejaanland al zijn beloften nakwam. Langzaam omhoog razendsnel naar beneden en een hele reeks bochten en loopings die deze attractie tot een waardige afsluiter en  climax van de dag maakten.

Maar helaas aan alle mooie liedjes komt een einde en zo ook aan ons bezoek aan Bobbejaanland. Om 17u30 verzamelde we met zen alle weer aan onze eigen VIP opbergbox en daar toverde Pierre nog een leuke verassing uit zijn hoed/rugzak. Iedereen werd nog getrakteerd op twee lekkere granny koeken en een cécémel. Omstreeks 18 uur, vertrok iedereen weer naar huis met heel wat mooie herinneringen!

Voor herhaling vatbaar ?!!!

Hartelijke groeten,

Hans Cools