Sunparks Oostduinkerke - zaterdag 25 september 2010

 

 

Op zaterdag 25 september zijn we naar Sunparks in Oostduinkerke geweest.

We zijn een beetje langs alle kanten van Vlaanderen vertrokken richting de kust. Mits ik geen goede verbinding had met het openbaar vervoer ben ik maar met de wagen gegaan.

In Beernem heb ik natuurlijk meer dan een uur vast gezeten in een file wegens een zwaar verkeersongeval. Maar een geluk bij een ongeluk ben ik toch met behoud van goede moed bij mijn bestemming geraakt.

Joris was mijn goede personal gps en heeft me verder geleid naar de overige leden van Young Hearts Belgium. Daar zaten ze allen, gezellig samen aan een voorbehouden tafel, met een warme choco of cola, of zoals ik, een koffie verkeerd. Trouwens ik bedank Ivo in naam van ons allen voor zijn warme traktatie. Het heeft ons deugd gedaan.

 

Het was even wennen als nieuw lid aan te sluiten bij een bestaande hechte groep, maar ik moet zeggen, ze hebben me met open warme handen en hart ontvangen. Je voelde ook direct de klik van samenhorigheid onder ons, de lotgenoten...

 

Na onze dronk en fijne kennismaking zijn we vertrokken naar Sunparks. Mits dat het zo koud was en er nogal serieus hevige winden waren, hadden we toch besloten om best met de wagen te gaan. Onze rit duurde immers niet lang, binnen 5 min. stonden we al op de parking.

 

De leden zijn één per één zo uniek. Ivo was onze fotograaf, hij heeft prachtige foto's getrokken. Momenten vastgelegd waar we toch altijd een blik naartoe kunnen werpen en een zalig moment kunnen blijven koesteren.

 

Pierre was nogal water-onwennig, maar hij plonsde toch mee in het water. We hebben hem zelfs zo ver gekregen om zijn angst wat te overwinnen om op de glijbaan te gaan. Het heeft ons zweet en bloed gekost, maar het was de moeite waard. Om achteraf een trotse blik aan te zien van een heuse overwinning.

 

Alsook Marlies heeft het nogal te verduren gekregen op de lange trappen, die waren dan ook hels lang… alsof er geen eind aan was. Maar ze heeft fijn gezelschap gehad van mij, en we hebben samen op ons eigen tempo de top bereikt van de trappen; inderdaad het was precies de beklimming van de Mont Ventoux. En samen zijn we in een donkere glijbaan gekropen, we hadden beiden toch wat schrik als ik bekennen mag. Maar we hebben er allebei plezier aan beleefd.

 

Joris en Joey hebben zich als kindjes volledig kunnen uitleven op de glijbanen... van de ene glijbaan naar het andere.

 

En Glenna, Sien en Brecht konden ook heel goed met mekaar opschieten, plezier dat ze hebben beleefd, dat was niet te doen…

 

Cindy hield het liever bij voetjes baden, en ze lag daar gelijk dat ze zich op één of ander strand zat te wanen van de Caraïben... Alleen een cocktail ontbrak :)

 

Na een paar uur zwemmen en ravotten en doen, hebben we er een einde van gemaakt en ons terug getrokken naar de kleedkamers. We kregen allemaal vermoeidheidsverschijnselen.

 

We hebben nog samen gezellig iets gedronken in de cafetaria van Sunparks en Ivo kon de verrukkelijke frietjes uiteraard niet laten. Maar ik gaf hem dan ook dik gelijk, zo'n mooi dagje mag je ook met wat lekkers afronden.

Niet, Ivo?

 

Zoals je kunt lezen hebben we allen een onvergetelijk dagje ervaren, en ik hoop van harte en ik geloof erin dat we nog van zulke mooie dagen zullen hebben.

 

Ik hoop ook dat ik niemand over het hoofd heb gezien of vergeten te vernoemen, want dat is zeker niet mijn bedoeling.

Maar als eerste ervaring met een geweldige groep viel het me dan ook heel intens. De volgende keer neem ik zeker mijn kindjes mee, want ben er heel zeker van dat ook zij zich zouden uitleven..

 

Tot slot: als team bereiken we veel meer dan een plonsje baden alleen…

 

Nora