4^e YHB - Weekend: Maboge.

 Naar jaarlijkse gewoonte gaan we met YHB op weekend. Dit jaar zijn we neergestreken in Maboge. Een zeer klein dorpje aan de oevers van de Ourthe, vlakbij La Roche. Het landschap rondom onze gîte verraadt de pracht en praal van onze Belgische Ardennen.

Het aftellen wordt door Hans Cools een week op voorhand in gang gezet op onze facebook-pagina van Young Hearts Belgium. Iedereen kijkt hier reikhalzend naar uit. Dit belooft weer een knalweekend van formaat te worden!

 Vrijdag 29 april.

 Vandaag is het zover. Ik, Rense VDB en Ivo De Jonghe gaan eerst nog wat inkopen doen in de supermarkt van Kortrijk. Nadien rijden we richting Maboge. Onderweg in de auto sluit ik even mijn ogen. Ik heb al een lange rit achter de rug van Antwerpen naar Kortrijk. De uren in een warme wagen beginnen een beetje door te wegen. In gedachten zet ik alle belangrijke details voor dit weekend nog eens op een rijtje.

 Aangekomen aan onze gîte krijgen we van de eigenaar nog enkele richtlijnen waarop we zeker moeten letten. Dan krijgen we de sleutel overhandigd en kan het weekend definitief van start gaan.

 Iets voor 19u komen Tom Geens en Hans Cools aan. Beide mannen hebben er duidelijk zin in. Nadien volgen Katya Degroote, onze cardioloog, Sien Van Mol, Sophie Leirs en Marijke VC sluit het rijtje af. Een klein groepje, maar daarom niet minder gezellig. Het zorgt voor een hechtere band onder de aanwezigen. Bovendien, wie ons ondertussen al kent weet dat er altijd wel ambiance en gezelligheid heerst in onze groep. Leeftijd en aantal maken niet uit. Samenhorigheid troef.

 De kamers worden verdeeld, koffers uitgeladen, bedden opgemaakt, telefonisch brood bestellen voor morgen en de grote gemeenschappelijke ruimte wordt klaargemaakt voor ons avondmaal. Voor iedereen is het toch weer een blij weerzien en we konden ook al een beetje kennismaken met Tom die voor de eerste keer met ons meegaat.

Na het eten worden we verwacht in het kleine kamertje naast de inkom voor het kennismakingsspel. Hier staan enkele gezellige stoelen die we in een ronde cirkel hebben geplaatst. Iedereen krijgt 2 willekeurige foto’s uit de kinderjaren van iemand. Het spel omvat een zoektocht waarbij de persoon op jouw foto moet gezocht worden en je moet trachten zoveel mogelijk te vertellen over deze persoon op jouw foto. Op deze manier leren we elkaar weer wat beter kennen en voor sommigen was het een aangename manier om gelijk kennis te maken met ons.

Na enkele drankjes is het op een bepaald moment toch tijd om te gaan slapen. Even de batterijen gaan opladen voor morgen. Het belooft een leuke dag te worden met deze groep. Van de eerste seconde zit het meteen goed.

 Zaterdag 30 april.

‘s Morgens ligt een zak met broden voor de deur. Toch fantastisch een bakker die het brood komt brengen. Na het ontbijt wordt iedereen buiten in de tuin verwacht voor het spel “time’s up”. De mannen nemen het op tegen de vrouwen in 3 verschillende ronden waarbij we tegen de tijd zoveel mogelijk woorden moeten raden. De eerste ronde moet je relevante woorden gebruiken van het woord dat geraden moet worden. De tweede ronde mag je slechts 1 relevant woord gebruiken en de laatste ronde moet je het woord uitbeelden. De vrouwen winnen overtuigend de 2 laatste ronden. Knap gedaan!

Nadien verdelen we ons in 2 willekeurige groepen voor het volgende spel. De tuin wordt ingedeeld in 2 velden waar achterin enkele flessen zijn opgesteld. Elk team neemt plaats in zijn veld. Om beurten gooien we met een bal om zoveel mogelijk flessen omver te werpen die worden verdedigd door het andere team. Als de bal je raakt en je kunt hem niet vasthouden ben je ook uit. Het team onder leiding van Sien wint beide ronden. In de laatste ronde werden alle flessen van het andere team omgegooid!

Rond 11.30u maakt iedereen zich klaar om richting La Roche te gaan. Enkelen smeren boterhammen voor een picknick onderweg, nog appels en drankjes meenemen en we zijn klaar om te vertrekken.

Een mooi parkje aan de oever van de Ourthe: rustig, prachtige natuur en zonnig weer. Ideaal voor een gezellige picknick, een kwartiertje relaxen en zonnen in het gras. Dit plaatsje was ontdekt door Hans en Tom op weg naar de gîte de vorige dag.

Om 13 u brengen we een bezoek aan het legermuseum in hartje La Roche. Dit gebouw is niet groot en telt 2 verdiepen die allemaal prachtig zijn ingericht en ons meer vertellen over de tweede wereldoorlog en het Ardennenoffensief.

Vervolgens rijden we met een treintje. Zo hebben we de gelegenheid om op een leuke manier in een half uurtje heel La Roche te zien. We krijgen onder meer wat meer uitleg over de geschiedenis van La Roche en de belangrijkste bezienswaardigheden. Zo vertelt men het verhaal van Berthe. Tijdens bepaalde avonden, omstreeks het vallen van de nacht, ziet men op de ruïnes van het kasteel de Gravin Berthe van La Roche ronddwalen op de plaats van haar overlijden.

Het is prachtig weer vandaag: de zon schijnt en voelt aangenaam warm aan. We zoeken ons een gezellig plaatsje op een terrasje naast de Ourthe. Op de achtergrond schittert het kasteel van La Roche. De sfeer zit goed. Kon dit maar eeuwig duren. Katya trakteert ons op een drankje. Bedankt Katya!

We lopen nog even de plaatselijke supermarkt binnen voor gehakt voor de spaghetti en nog wat extra voor onze playback en feestje ’s avonds. Nadien rijden we naar een gezellig rustig plekje in het bos waar een picknick tafel op ons wacht. Op de achtergrond horen we het water stromen door een kleine dam. Hier genieten we van een lekkere appel en een drankje. We keuvelen en lachen nog een beetje.

Omstreeks 17 u vertrekken we terug naar onze gîte. De vrouwen duiken de keuken in om de spaghetti klaar te maken. Ik help een beetje overal. Iets na 18 u kunnen we genieten van de lekkere spaghetti. De saus is heerlijk. Nadien ruimen de mannen op en doen de afwas.

 Het is tijd waar velen naar hebben uitgekeken: de playback. De spotlights, laser en de geluidsinstallatie worden in orde gebracht. Sien is onze DJ van de avond. Iedereen geeft het beste van zichzelf. Iets na middernacht gaan de meeste slapen. Enkele blijven nog wat langer wakker, waaronder mezelf.

 Zondag 1 mei.

Om 9 u worden we aan het ontbijt verwacht. Het is nogal stilletjes aan tafel. De meesten moeten nog een beetje wakker worden. Het was gisteren een lange en zware dag, maar eentje die we niet snel zullen vergeten. Tom en ik zorgen toch voor een beetje hilariteit aan tafel en breien nog wat verder op de gezelligheid van afgelopen nacht. Velen aan tafel kunnen niet volgen waarover het gaat en dat maakt alles nog hilarischer.

 We nemen plaats in de tuin en ik vraag aan de groep om zich op te delen in 2 willekeurige groepen voor het volgende spel. Dit is een communicatiespel op basis van instructies en de manier van interpreteren. Iedere groep krijgt een papier met verschillende tekeningen erop. Om beurten krijgen ze 2 minuten de tijd om een tekening zo goed mogelijk uit te leggen en het andere team moet deze natekenen. Na een half uurtje worden de resultaten met elkaar vergeleken. Sommige hebben het hier toch schitterend vanaf gebracht. Knappe prestatie!

 Iedereen gaat zich omkleden voor een ludieke voetbalmatch. Mijn team verkleedt zich als vakantiegangers in strandkleding en het team onder leiding van Rense verkleedt zich als rockers. Zo stoer zijn de rockers toch niet ofwel zijn ze te zeer onder de indruk van het andere team in sexy strandkleding dat ze niet tot voetballen komen, want ze moeten de duimen leggen met 3 tegen 5. Volgende keer beter rockers!

 Het weekend loopt jammer genoeg stilletjes naar zijn einde toe. Rense, Ivo en Katya rijden naar de traiteur om warm eten te gaan halen. Sommigen verfrissen zich onder de douche. Anderen gaan in de tuin nog wat van het zonnetje genieten. Ondertussen worden de tuintafels gedekt voor het middageten en we wachten vol ongeduld tot Katya en haar kompanen terug komen met het eten. Smullen maar, want de meeste hebben honger. Veel blijft er niet over. Het eten is heel lekker.

 Iets na 14 u komen de eerste ouders al aan. Het zijn de ouders van Sophie. Het confronteert mij met het feit dat dit weekend definitief afgelopen is. Sommige doen de afwas, andere ruimen de kamers verder op en Rense gaat de huisbaas halen voor de afrekeningen. Ik keer de vloer, ruim mijn licht – en geluidsinstallatie op en controleer het ganse gebouw of alle ramen dicht zijn, verwarmingselementen zijn afgesloten en of niemand iets vergeten is. Al wie klaar is, wacht in de tuin.

 Rond 15 u geef ik de sleutel af. We nemen van elkaar afscheid en vertrekken richting Antwerpen. Goodbye Maboge! Het was een schitterende en onvergetelijke ervaring. Hier gaan we in de toekomst zeker nog over spreken.

Jammer voor degene die door bepaalde omstandigheden niet aanwezig konden zijn op dit weekend. We zijn jullie niet vergeten. In gedachten waren jullie bij ons. Hopelijk kunnen de sfeerbeelden die wij hebben genomen tijdens dit weekend het gemis een beetje verzachten. Tot alle andere onder onze leden wil ik zeggen:”Ga volgende keer eens mee. Je weet echt niet wat je allemaal mist. Spijt krijg je nooit. Nieuwe vrienden en plezier gegarandeerd!”

 Joris Aerts

Coördinator YHB.